تفرقه بنداز و حکومت کن



▪️    بندر انزلی شهرِ کوچک و ساحلی با جمعیتی حدود 140 هزار نفر، با سابقه ای روشن و  مشخص در رشته های گوناگون ورزشی که قهرمانان بسیاری را در سطح جهانی تحویل ورزش ایران داده است. ورزش اول شهر، فوتبال ، که برای انزلیچی ها در هر نطقه از جهان که باشند خلاصه در واژه "ملوان" می شود. "ملوان"ی که یادآور گذشته پر غرورِ شهر، زن ها و مردهایی ست که در این عرض و طول جغرافیاییِ خاصِ بارانی ماندند تا غم دوری از انزلی برای شان  "سرطانِ نوستالژی"  نشود. ماندند، حق شان را خوردند، همیشه در ردیف بودجه های دولتی سهم کمتر را داشتند، شهری که مقاومت "بایندر"ش در کتاب ها آمده را تحت پرچم روسیه بردند، انواع لقب های زننده را خطاب شان کردند. شهری که "شهرک همسایه" شد اما زنده ماند خواستند "خوار"ش کنند "خار" شد. انزلی همیشه خط قرمز مردمانش بوده و هست.

▪️  بندر انزلی یک "فوتبالشهر" است به این معنا که هر شهروند اعم از زن و مرد، کودک و پیر، در اندازه های یک مفسرِ فوتبال پیگیر جدی این ورزش جذاب هستند و فوتبال با زندگی آنها گره خورده است. تیم ملوان که فوتبال انزلی را نمایندگی می کند یادگار مردانی ست که هر کدام به تنهایی رعشه در دل فوتبال دو قطبی آبی و قرمز پایتخت می انداختند، تا امروز هم حتی در بدترین شرایط ، ملوان تیم ترسناکی برای حریفان خود بوده است. تیمی که شاید بازیکنانِ حریفانش بیشتر از بازیکنانِ خود، بزرگیِ "ملوان" را حس کنند. هواداران ملوان شرایط دیگری دارند، آنها در تمام دوران اهمیتِ بزرگی ملوان را درک کرده اند، ملوان هنوز به آنها غرور می دهد. اما از بدِ روزگار، ملوانِ آنها دست کسانی ست که هنوز مفهومِ "مکتبِ ملوان" را درک نکرده اند و شاید هیچوقت نتوانند درک کنند.

▪️     از تاج و پرسپولیس که بگذریم، یکی دیگر از رقیبانِ سنتی ملوان از اول حیاتش، تیم سپیدرود رشت بوده است. تیم ریشه دار گیلان که اواسط دهه 50 خورشیدی تاسیس شد که از همان برهه رویارویی جذابی بین ملوان و سپیدرود انجام می گرفت. جنگ بود، هواداران و بازیکنان متعصب و اصیل دو تیم هیچکدام اهل باج دادن نبودند. گاها فحاشی هم می شد اما آنها برای خود سقفی داشتند. فوتبال است و شور و تعصب، نمی شود این ها را از فوتبال گرفت، اما تا زمانی که این شور و تعصب را بشود به داخل زمین انتقال داد. فوتبال گیلان به دلیل تصمیم گیری های نادرست مدیران استانی، به وضعیتی دچار شده است که تمام سهمیه های خود را در دسته های پایین تر می بیند، شاید شور و هیجانی که فوتبال گیلان دارد را خیلی از استان های حاضر در لیگ برتر نداشته باشند اما نتوانستند یا نخواستند این شور و تعصب را در راه درست مدیریت کنند و با سیاست های تفرقه آمیز خود باعث پسرفت فوتبال گیلان شدند.

▪️    در حالیکه سال هاست در استادیوم انزلی درب بطری آب را از تماشاگران می گیرند چطور در استادیوم رشت پرچم روسیه آن هم با آن طول و عرض را وارد استادیوم می کنند و روی سکو ها به رقص در می آورند؟ صحبتی درباره کسانی که پرچم را در دست گرفته بودند نیست چون هویت آنها جای سوال دارد، اما هویت و مناصب مسئولین و نیروهای امنیتی استادیوم رشت کاملا مشخص است. صحبت از یک برخورد تبعیض آمیز است، نه در آن حرکت ، بلکه در تمامی این چندین و چند سال، نه فقط در فوتبال، در تمامی عرصه ها. در چنین شرایطی حرف از "خودداری کردن از توهین" کمی بیشتر از یک شعار است. آقایانِ پشت میز جای دعوت مردم به آرامش(!) در تصمیم گیرهای عملی خود تجدید نظر کنید.

▪️    دو شهر بندر انزلی و رشت به فاصله کم تر از 40 کیلومتر از همدیگر قرار دارند، اکثریت مردم دو شهر روابط نزدیکی با هم دارند به طوریکه روزهای زیادی از هفته را در شهر همسایه می گذارنند. اقلیت نا آگاه و هیجان زده ای که تحت تاثیر تصمیمات تبعیض آمیز مسئولین و در نهایت هیجانات فوتبال در استادیوم های دو شهر فحاشی می کنند را نباید قاطی شهروندان بندر انزلی و رشت کرد. بخشی از این اتفاقات در سراسر دنیا نمونه های خارجی دارد، اما صحبت اصلی اینجاست، گاهی دامنه اختلافات تا حدی گسترده می شود که فرضیه "تفرقه بنداز و حکومت کن" را تقویت می کند، مردمی آگاه هستند که ریشه اختلافات را پیدا کرده و مقابل آن بایستند نه در برابر همدیگر.



#بندر_انزلی #رشت
#ملوان   #سپیدرود

/ 0 نظر / 45 بازدید